The Secret Angel Blog
Welkom op mijn persoonlijke blog
In dit blog deel ik kleine verhaaltjes, gedichtjes, songteksten en anekdotes..
Af en toe een stukje Journal wat ik met jullie wil delen,
Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring en geef mijn eerlijke mening.
Het boek ´Angel Wings´ is gebaseerd op echte verhalen en gebeurtenissen in mijn leven, daarom vind ik het ook een beetje spannend om met jullie te delen maar ik wilde het graag kwijt, ik schrijf in eerste instantie voor mezelf, om terug te reflecteren op wat er allemaal gebeurd is in min leven en ten tweede omdat ik het graag wil delen met anderen om zo meer begrip te krijgen voor mensen die ook struggelen met mental health en voor mensen die graag een familielid, vriendin, collega met een diagnose beter te kunnen begrijpen en helpen / ondersteunen.
Heyy,
Ik ben het Merel, jullie zullen me misschien al vergeten zijn of andersom maar ik ben er, ik heb er nog steeds, na al die tijd ben ik er nog steeds en jullie komen nooit meer van me af, al zouden jullie het nog zo graag willen.
Ik ben er nog, net zoals jij.
Maar zullen we het een beetje rustig beschaafd en gezellig houden alsjeblieft?
Gewoon een klein beetje ouderwets Hollandse, Brabantse gezelligheid,
want daar hou ik van gewoon een beetje warmte.
Lekker bij het vuur, bij de openhaard,
lekker een beetje TV kijken,
kijken op wie we nu weer
willen lijken.
Gewoon iets leuks en inspirerends,
dat is wat ik wil,
Al moeten sommige mensen van mij een bril
Want ik lijk op niemand behalve op mezelf en ik schrijf ook alleen vanuit mezelf en ik zou niet weten hoe het zou zijn om iemand anders te zijn, ik wil het ook niet weten, soms wil ik wel op iemand lijken maar dat kan ik wel vergeten, je kunt niks anders dan jezelf zijn, al is dat voor veel mensen soms best lastig.
Nou dit was het voor vanavond,
Sweet dreams
en remember,
You could be a sweet dream
or a beautiful nightmare..
Okey, ik geef toe mijn eerste post was niet mijn fijnste moment,
Let´s try again..
Ik zit hier nu opgenomen in het ziekenhuis niet wetende wanneer ik weer naar huis mag. Ik zit hier omdat ik een psychose had en weer manies was geworden, nu hoor ik je denken ga je dit echt allemaal op het internet delen waar iedereen alles over je kan lezen? Het antwoord is simpel, ja ik ga dit delen want ik vind het namelijk niks om over te schamen, Fysiek ziek of Mentaal ziek is beiden even erg en heeft ook een wisselwerking op elkaar. Het zou raar zijn als het een wel serieus word genomen en besproken mag worden en het ander niet want het kost net zo veel moeite om beter te worden en ook veel verdriet. Ik hoop dat ik meer begrip kan opperen voor mensen zoals mij die worstelen met mentale ziekte en waarbij ongevraagd stikkertjes, labels en etiquetten zijn opgeplakt. ...
Beste lezer,
Ik hoop dat u iets kunnen oppakken en meenemen van wat ik in mijn boek schrijf, het boek gaat namelijk over mijn leven en wijze lessen die ik daar uit heb gehaald die ik graag met jullie wil delen, zo maakt iedereen het zijne of hare mee maar uiteindelijk vanuit de basis verschillen we niet zo heel veel, in de basis zijn we eigenlijk allemaal maar gewoon mensen, een species, the humankind. And the humankind needs to be kind to one another.. het woord zegt het eigenlijk al, alleen vinden sommige mensen dat soms lastig, including me, want laten we eerlijk zijn, altijd lief en aardig zijn, dat is erg zeldzaam. Ik ben ook geen heilige maagd Maria en ik lach ook niet de hele tijd lief zoals de Mona Lisa.. het is soms ook lastig allemaal alleen al om er te zijn, om te bestaan en vooral ook om te functioneren in een maatschappij waarin we allemaal in zouden moeten functioneren als een stelletje robots maar dat zijn wij niet, ere worden tegenwoordig weel robots bedacht gecreëerd en gebruikt wat soms heel handig kan zijn als je bijv geen zin hebt om het gras te maaien of nu zelfs voor huishoudelijke hulp. Ideaal, maar een robot kan ook gevaarlijk zijn als het te ver gaat en uit de hand loopt, het kan zellfs blijkbaar zijn dat een mens een soort relatie zou kunnen hebben met een robot, nou dat zie ik niet zitten, zo zie je maar dat wij onvervangbaar zijn, wij zijn net als andere dieren een species van vlees en bloed en overleven kost veel moed.
Soms heb ik dat in overvloed en soms zou ik niet weten waar ik het zoeken moed, dan voel ik me in eens zo verloren en alleen, alsof ik op een vlot in mijn slaap ben weg gedompeld en door wind en storm mijn vlotje kantelt en om waait en ik in de zee beland. Ik denk ik vaak bij mezelf wat doe ik hier nog? Moet ik niet naar een ander land? Dat is vaak een aantrekkelijk idee maar maak het maar eens waar, het kost tijd en geld, je moet een heel plan bedenken en een route uitstippelen en berekeningen maken, Je kunt ook zo op de bonnefooi, ook leuk, een avontuurlijk! Maar uit mijn ervaring is het toch wel handig om ongeveer een soort plan te hebben en je jezelf goed voor te bereiden maar alles alles van te voren is uitgedacht van A tot Z is et dan nog wel leuk? Want wat als alles niet volgens plan gaat? Wat doe je dan? Het is handig om een plan A B C te hebben en om flexibel te zijn, je bent namelijk niet helderziend en kunt niet alles voorspellen. Maar door los te laten en open te zijn voor avonturen, maak je nog eens iets mee om aan je vrienden en familie te vertellen en kom je thuis met een echt verhaal waar je met liefde en passie in geuren en kleuren over kunt vertellen.